اینجا که گرگ با سگ گله برادر است"

" اینجا نقاب شیر به کفتار می زنند ..."

"اینجا کسی برای کسی کس نمی شود... "

هم خوشحالم هم ناراحت .

واسه همینه که وسط لبخندم بغضم می ترکه. کاش اینقدر دلم به چشام نزدیک نبود.چرا باید رای مردم به کسی باشه که ماهرانه تر از بقیه دروغ می گه .

خوشحالم واسه اون مرد و زنی که صورتشون رو آفتاب سوزونده بود و از شنیدن رای آوردن احمدی نژاد خوشحال بودن و خوشحالیشون رو می شد از عمق چشاشون خوند . واسه اون راننده زحمتکش مینی بوس کرمانشاه - واسه دوستایی که دوست ترین هام بودن و بهش رای دادن  و واسه این شادی لحظه ای شون .

و ناراحتم واسه همه ی اینایی که گفتم و خیلی های دیگه که نگفتم . خدایا راحتم کن .

"بگذار صادقانه بگویم که خسته ام "

امروز که از خونه رسیدم خوابگاه با صحنه عجیبی روبرو شدم . بچه های خوابگاه ٬ دوستام جشن گرفته بودن : سوت و دست و رقص . دلم شکست.دلم گرفت . دلم سوخت .هیچی نمی تونستم بگم . فقط هنوزم که هنوزه تو کمام . با بهترین دوستم تفاهم سیاسی ندارم . لعنت به سیاست. نمی تونم وقتی خوشحالیشون رو می بینم لبخند نزنم و از طرفی هم نمی تونم جلوی بغضمو بگیرم . نمی دونم چم شده .

خدایا خودت کمکمون کن . فقط خودت . خودت به ملت ما ٬ به من ٬ به همه قدرت تشخیص خوب از بد رو بده. آمین یا رب العالمین

هنوزم از دروغ و دروغگو بیزارم٬همونطوری که همه بیزارن. اما ای کاش...