تو را شکر می کنم که مرا با درد آشنا کردی تا درد دردمندان را لمس کنم ،

 و به ارزش کیمیایی درد پی ببرم ، و " نا خالصی" های وجودم را در آتش درد بسوزم ،

 و خواسته های نفسانی خود را بر کوه غم و درد بکوبم ،

و هنگام راه رفتن بر روی زمین و نفس کشیدن هوا ،

وجدانم آسوده و خاطرم آرام باشد تا به وجود خود پی ببرم و موجودیت خود را حس کنم . 

                                                                                     ‍"دکتر چمران"